Tartışmaya katıl

İnsanları motive etmenin bin bir yolu vardır. Kuşkusuz aşağıdaki birçok araç sizi motive edebilir.

Acaba sizi en çok ne motive ediyor?

ben ikinci şıkkı seçtim.
bu anketin benim nasıl motive olduğumu sormasından.ancak,anket işçilerinizi nasıl motive edersiniz diye olsaydı üçüncü şıkkı seçerdim.
yine anketten salt maddi motiveyi anlasaydım ve yaptığım iş nedeniyle başarıya ulaşsaydım bu defa yedinci şıkkı işaretlerdim.ancak bazı projelerin mükafatı peşin ve maddi olmadığından ikinci şıkkı seçtim.

esenlikler dilerim.

Helzberg'in çift faktör teorisine göre hijyen faktörlerin olmaması durumunda motivasyonun sağlanması mümkün değil ancak bu hijyen faktörler yerine getirilirse motivasyonu sağlayamıyorsunuz. Bireyin motive olması için ikinci faktör olan MOTİVE EDİCİ faktörlerin devreye girmesi gerekiyor.

Aynı teoriye göre HİJYEN FAKTÖRLER : Işıklandırma, ısıtma, çalışma odalarının temizliği, kullanılan makine ve aletlerin ergonomik olması ve para şeklinde kısaca açıklanabilir...

MOTİVE EDİCİ FAKTÖRLER : Başarı ihtiyacı, gruba kabul edilme, kararlara katılma, insiyatif kullanabilme ve taktir edilme ihtiyacı ...

Ancak benim kişisel fikrim ekonomik krizlerle boğuşan ülkemizde paranın veya maddi unsurların da çok önemli bir motivasyon aracı olduğu yönündedir. Bu yüzden benim oyum 3. şık olmuştur.

Herkese selamlar...

Siteye ilk üye olduğum dönemlerde okuduğumda 8'nci şıkkı işaretlemeyi düşünüyor ancak cesaret bulamıyordum.
Forumları okudukça gerçekler göz önüne geliyor ve ucuz motivasyonla gerçek motivenin ne olduğunu anladım. Motivasyon yaparken ya günü ya da çalışanlarınızı kazanıyorsunuz. Önceleri günü kurtarıyor ertesi günlerde zorlanıyordum. Artık çalışanlarımı kazanıyor ve hedeflerim gerçekleşiyor. Görüşlerinize çok teşekkür ederim.

Ünal bey teşekkürler

Gerçekten güzel bir örnek olmuş. Çoğu zaman ödüllendirmeme veya yanlış ödüllendirme dolayısıyla moraller bozuluyor, insanlar demotive oluyor.

..............

21. Yüzyılın rekabetçi ortamında şirketlerin eskiye göre daha da verimli çalışması olmazsa olmaz koşullardandır. Yoksa bu yok edici rekabet ortamı, şimdiye kadar olduğu gibi bundan sonra da bir çok şirketi piyasadan silip süpürecektir. Ayakta kalarak varlığını sürdürmek isteyen şirketlerin teknolojik yenilenmenin yanısıra, çalışanlarının motivasyonunu artıracak yeni çalışma biçimlerini uygulamaları gerekmektedir. Neticede bu yenilenen teknolojileri kullanacak olan da insandır ve teknolojik yenilenme tek başına hiçbir şey ifade etmemektedir.
Konular üzerinde bilimsel açıklamalar yapmak yerine bunları bazen yaşanmış öykülerle irdelemek çok daha yerinde olacaktır. IBM şirketinde yaşanmış aşağıdaki motivasyon öyküsünün bizlere çok şeyleri anlattığı ümidiyle çalışmalarınızda başarılar dilerim

Selam ve Saygılarımla
Ünal Savaş - ERDEMİR


BİR MOTİVASYON ÖYKÜSÜ

ÜRETİMİN ÖDÜLLENDİRİLMESİ

IBM’ın kurucusu Thomas J.Vatson, ofis ve atölyelerde dolaşırken bir çek defteri taşımasıyla ünlüydü. Birinin sıradışı bir iş yaptığını gördüğünde, o kişiye çek yazardı. 5, 10 veya 25$ olabilirdi. Miktarlar küçüktü ama hareketinin etkisi muhteşemdi. Bir çok durumda, insanlar çekleri asla tahsil etmezlerdi. Onları çerçeveletir ve duvarlarına asarlardı. Ödüllerini parada değil, üretimlerinin kişisel takdirinde bulurlardı. Bu, kişiye önem veren ve onu elinden gelenin en iyisini yapmaya ***üren şeydir.
Eğer ürün ödüllendirilmek yerine aşağılanıyorsa, çalışkan ve üretken bir kişi bile demoralize olabilir. Ekmek yapımına yardım etmek isteyen küçük kırmızı tavukla ilgili çocuk hikayesini bilirsiniz belki. İşte onun modern bir versiyonu:
Bir zamanlar,buğday tohumlarını açığa çıkarana kadar ambarın yanındaki avlunun zeminini kazıyan küçük kırmızı bir tavuk varmış. Komşularını çağırmış ve şöyle demiş: ”Eğer bu tohumu ekersek, yiyecek ekmeğimiz olur. Bunu ekmeme kim yardım eder?
“Ben değil,” demiş inek.
“Ben değil,” demiş ördek.
“Ben değil,” demiş domuz.
“Ben değil,” demiş kaz.
“O halde ben yapacağım,” demiş küçük kırmızı tavuk ve yapmış. Tohumlar büyümüş ve altın sarısı başaklara dönüşmüş. “Başaklarımı biçmeme kim yardım eder? Diye sormuş küçük kırmızı tavuk.
“Ben değil,” demiş ördek.
“Bu benim işimin dışında,” demiş domuz.
“Saygınlığımı kaybederim, demiş kaz.
“İşsizlik tazminatımı kaybederim, demiş kaz.
“O halde ben yapacağım,” demiş küçük kırmızı tavuk ve yapmış.
Sonunda, ekmeği pişirme zamanı gelmiş. “Ekmeği pişirmeme kim yardım eder? Demiş küçük kırmızı tavuk.
“Bu benim için fazla mesai olabilir,” demiş ördek.
“Aldığım yardımları kaybederim,” demiş ördek.
“Tek yardımcı bensem, bu ayırım yapmak anlamına gelebilir,” demiş kaz.
“O halde ben yapacağım,” demiş küçük kırmızı tavuk. Beş somun ekmek yapmış ve komşularının görmesi için kaldırmış. Hepsi biraz istemişler. Aslında, paylaşmak istemişler. Ama küçük kırmızı tavuk şöyle demiş: “Hayır,beş somunu da kendim yiyeceğim.”
“Haksız kazanç,” diye bağırmış inek.
“Kapitalist sülük,” diye ağlamış ördek.
“Eşit haklar istiyorum,” diye haykırmış kaz.
Domuz sadece homurdanmış. Sonra hemen pankartlar hazırlamışlar ve açık saçık bağrışarak ortalıkta dolaşmaya başlamışlar.
Hükümet temsilcisi küçük kırmızı tavuğa gelerek şöyle demiş: Aç gözlü olmamalısın.”
“Ama ekmeğimi hakettim,” demiş küçük kırmızı tavuk.
“Kesinlikle demiş,” demiş temsilci. “Bu harika hür teşebbüs sistemi. Avludaki herkes istediği kadar kazanabilir. Ama, hükümet düzeni altında, üretici çalışanlar ürünlerini işsizlerle paylaşmalıdır.”
Ondan sonra hepsi mutlu yaşamışlar. Ama küçük kırmızı tavuğun komşuları, onun neden bir daha ekmek pişirmediğini merak etmişler.
Buradan çıkarılacak ders:
Liderler insanların kendilerini küçük kırmızı tavuklar gibi hissetmemelerine dikkat etmelidirler. Asla hükümet temsilcileri gibi olmamalıdırlar. Üreticilere olumlu teşekkür ve teşviklerini sunmalı ve aylakları ödüllendirmemeye dikkat etmelidirler.

ŞİMDİ:ORGANİZASYONUNUZA DİKKATLİ BAKIN, NELERİ ÖDÜLLENDİRİYORSUNUZ?

Şirketlerin verimli çalışmasında çalışanların bir şekilde motive edilerek performanslarının artırılması vazgeçilmez bir gerçektir ve gerekliliktir. Motivasyon üzerine aşağıdaki öyküyü forum üyesi arkadaşlarımla paylaşmaktan onur duyar, Çalışanlarını motive ederek, verimliliklerini ve performanslarını artırmak uğraşısı içinde olan ve yönetici değil de LİDER olan kişilerin çoğunlukta olduğu bir yönetim anlayışının hakim olduğu güzel çalışma ortamları dileğiyle herkese selamlar. Saygılarımla . Ünal Savaş - ERDEMİR

BİR MOTİVASYON ÖYKÜSÜ

Charles Schwab’ın istediği kadar verim alamadığı bir fabrikası vardı. Bir gün ustabaşı ile konuşuyordu:
-Senin gibi becerikli birisi nasıl oluyor da fabrikadan istediği kadar verim alamaz?
-Bilmiyorum. Bütün işçileri çok çalıştırdım. Bir çoğunu işten atmakla tehdit ettim. Ama başarılı olamadım.
Schwab yakınında duran bir işçiye sordu:
-Bugün kaç kazan çelik erittiniz?
-Altı.
Schwab bir tebeşir parçası alarak yere büyük bir 6 yazdı. Çıkıp gitti. Gece işçileri geldiği zaman bu altı rakamının ne olduğunu sordular.
Gündüz işçileri de:
-Patron bugün burada, Bize kaç kazan çelik erittiğimizi sordu altı cevabını verdik, buraya altı yazdı ve gitti.
Ertesi gün Schwap fabrikayı yine dolaştı. Altı rakamı silinmiş ve yerine yedi yazılmıştı. Gündüz işçileri gelince yediyi gördüler. Demek gece çalışanlar kendilerinden daha iyi iş yaptıklarını zannediyorlardı? Kendilerini gece işçilerinden üstün göstermek için büyük bir gayretle çalıştılar ve yere 10 yazdılar.
Çok geçmeden fabrikanın verimi o civardaki bütün fabrikaları geçti.
Nasıl mı?
Schawb bunu şöyle açıklıyor: “İş yaptırmak için rekabet hissini uyandırmak gerekir. Amaç herkesi mücadele etmeye sevketmek değildir. Onları birbirine üstün gelmeye teşvik etmektir.
Üstün gelme hissi insanların ruhunu coşturur.
Hayatta başarılı olan her insanın en sevdiği şey; başaracağı iştir. Çünkü bu başarıda kendisini ifade eder ve bu sayede değerini, üstünlüğünü gösterir. İşte bu yüzden, bir oturuşta bir kilo dondurma yemek, elli bardak su içme gibi manasız yarışmalar buradan gelir. Üstün gelmek, değerini göstermek, insanların en önemli isteğidir.
O halde insanları kendi özelliklerini ortaya çıkarmaları için cesaretlendiriniz.

bence "bi işi başardım" demek daha mantıklı.
düşünsenize bu işi başaracağım diye çıktınız yola -başlamak bitirmenin yarısıdır- insan emeğinin karşılığını aldığı zaman ne kadar da mutlu oluyor.... insanın kendi kendini motive etmesi de bence buna bağlı "başarmalıyım, hadi başarabilirim " diyerek hareket etmeli ... Atatürk ne güzel demiş, " Başarıya ulaşmak için hedefe odaklanacaksın engeller kendiliğinden aşılır " olaya bu boyuttan bakarsak insanın motive olması kendi elindedir. hep derler ya olayı beyninizde bitirin diye...

mutluluklar.

ben 3. şıkkı işaretledim.

tabii ki diğer şeyler de insanın motive olmasında etken olabiliyor, ama bence para da önemli, hatta onların arasında en önemlisi. Gerçi henüz öğrenci olduğumdan daha çok fazla para ile ödüllendirilebiceğim bi şey olmadı.

belki de ondandır.

Bence en büyük sorunlarımızdan biri de motivasyon-isteklendirme daha hoş geliyor kulağıma-konusudur.İnsanlarımız mutlaka birileri tarafından takdir edilmek,yaptığı iş karşılığında güzel sözler duymak,ödüllendirilmek istemektedir.Tabii ki bunları hakedenler,haklarını isteme özgürlüğüne sahiptirler.Bir süre sonra aradığını bulamayan kişinin verimliliği düşmekte ve başarıdaki payı azalmaktadır.Şunu kabul etmeliyiz ki ülkemizde bu konuda-isteklendirme konusunda-çok büyük eksiklerimiz vardir.Gerek okullarımızda,gerek kamu sektöründe bu konunun eksikliği büyük ölçüde göze çarpmaktadir. Değerli profesörlerimizin ve bilim adamlarımızın birçoğunun yurt dışında hizmet vermesi iyi bir örnek olabilir,diye düşünüyorum.Bu değerli insanlar kendilerine hakedilen değerin verilmediğini,yeterli isteklendirmenin olmadığını belirterek bu yola başvurmuşlardır...
Sorun ortada...Çözümü tartışıyoruz...Madem dışsal motive yok,o halde içsel motive ile başaralım bu işi.Yaptığımız işin zevkine varalım.İşi başarmanın verdiği mutluluğu yaşayalım.Yöneticilerin maddi,manevi motivasyonlarına muhtaç kalmayalım.Bu işi kendimiz halledelim.Kendi kendinize "güzel iş çıkardım" diyebilmeniz,sizin için yeterli olsun.Bizler yönetici konumuna geldiğimizde ise;mevcut sistemin içinde yetiştiğimizi,sitemin aksaklıklarını görerek bugünlere geldiğimizi hatırla****,sistemdedeki sorunları çözmek için uğraşalım.Personelimizi isteklendirmek için gerekenleri yapalım...

Sorunların çözümünü bizler bulacağız ve bizler uygulayacağız...
Aydınlık yarınlara...

Saygılar.

Planladığım bir işi bitirdiğimde başarılı olup olmadığımı amirlerimin beni para ile ödüllendirmesinden anlıyorum.

İşgören olarak çalıştığım işletmeye para kazandırmıyorsam başarılı olduğumu söylemem mümkün değildir.

Eğer başarılı oluyorsam, işletmeme para kazandırıyorsam bu kazancın amirlerim tarafından (sembolik dahi olsa) bana yansıtılıyorsa daha büyük başarıları elde etmem sanırım daha kolay olacaktır.