Tartışmaya katıl

Merhaba
Yine sıradan bir iş günü sonu çocuklara bir komedi filmi alında hiç olmasa biraz gülelim dedim
sağolsunlar Jim CARRY nin oynadığı bir filmi almışlar Konusu kısaca içine kapanmış bir insanın zoraki olarak gittiği bir her şeye EVET de toplantısını yanlış yorumlama sonrası başına gelenleri ve mutlu sonu anlatıyor
Bir an filmin ilk sahnelerinde kendimi gördüm senelerdir içine kapanmış, her şeyden kaçar olmuş,sosyal aktiviteler bir yana nerdeyse şehir içinde mağara adamına dönmüştüm.
Filmin konusunda yaşama farklı bakmayı ve her şeye EVET deyip yaşamın akışını yakalamayı ve macera yaşamayı öneriyor.
İşte dedim bu bende kabuğumu kırıp bu felsefe ile hayata bakmalıyım. Yeni ve ihtiyacım olan şey bu.
Sonra düşünmeye başladım neler olabilirdi ne de olsa burası farklı bir kültür, farklı bir yaşam tarzı.
Her şeye EVET desem benim yaşam tarzım nasıl değişir.
Aman tanrım benmi bu kadar karamsarım yoksa hakikaten her şeye EVET demek bu kadar tehlikelimiydi?
Olabilecekleri yazmak dahi istemiyorum.
Birde siz böyle bir yaşam felsefesi düşünün "HER ŞEY EVET" bakalım sonuç sizce ne olacak

"Yinede arada bir RİSKSİZ çağrılara EVET demek gerekir sanırım"

Selam ,açıkçası bu yazıyı okurken evet mi?, hayır mı? sorusuna benim tecrübelerim hayır diyebilmeli oldu.Çünkü ne zaman birini kırmamak incitmemek adına evet desem hep korktuğum başıma gelmiştir.E şimdi ne olacak adımız Mister No yamı çıkacak,yani bay hayırmı olacağız,bence olun derim.Bu her şeye olumsuz bakmak demek değildir.Bir yabancı yazar kitabında yapılan araştırmalarda insanların korktukları şeylerin sadece yüzde 5 inin başına gelebileceğini söylüyor yani 20 de 1 inin,ve ekliyor bu küçücük oran yüzünden hayatımızı yaşanmayacak hale getiriyoruz.Aslında burda önemli olan inandığımız şeylere evet inanmadığımız şeylere hayır diyebilmektir.Bu dengeyi sağlayanlar için hayat daha pragmatik bir hal alabiliyor,en azından ne istediğimizi bilmiyorsak, ne istemediğimizi bilmek de sorunumuzu yarı yarıya çözmek değil mi?Liseden mezun olmuş ilk imtihanda istediğim hiç bir yeri tutturamamıştım,ve çalışmaya başladım.Bir gün işim için görüşmeye gittiğim hediyelik eşya dükkanında modern bir tablo dikkatimi çekti,insanlar askeri kıta halinde bir yere gidiyorlardı bir sürü insan dizi dizi,yalnız biri gruptan ayrılmış geri dönüyordu,ve insanların gittikleri yer bir uçurum kenarı idi,o tablo benim hep gözümün önüne gelir,bugünkü dünyamızın içler acısı halini görüncede,demek ki çoğunluğun kararlarına uymanın, büyüklerimizin her dediğinin yada yaptığının doğru olup olmadığının yorumunu size bırakıyorum,uyum yasası gereği her şeye evet demenin pek de hayır getireceğine inanmıyorum..

alev alatlı'nın Hayır diyebilmeli insan kitabı tam da bu konuyu çok güzel analiz ediyor.