Tartışmaya katıl

kendinizi gecekondu mahallelerindemi yoksa asma bahçeler arasındaki duvarları işlemeli,yüksek pencereli köşkler arasındamı daha düşünen,daha yaratıcı,daha insan bulursunuz,daha asil hissedersiniz?başkasının sizi asil göreceği için değil,kendinizi asil görmek için.bunu elde etmek bizim elimizde,ama bu kalabalıkla değil...

tabiki her insanzengin ver hür olarak yaşamak ister ama nedense bir türlü olamz herkes zengin ve mutlu olsaydı bu hayatın tatı çıkarmıydı ben zengin degil bu vatanda herkes birlik halde tam bagımsız bir ülke olursa ozaman bu vatandaki insalar mutlu olur diye düşünüyorum

Sevgili mim,
Uzun zamandır yazmadığı için unutuldum anlaşılan. Ya da alıntılar yaparak cevap vermeye çalıştığın kişiyi de fark etmeyecek kadar heyecanlı olarak maziye gittin.:) Neyse.

Ben detaylara girerek uzun uzun gençliğimizde nasıl aldatıldık, nasıl hatalar yaptığa girmedim. Bunlar tarihte kaldı artık.

Ama Sonuçta idealleri uğruna birbirlerini bile öldürmekten çekinmeyen bizler, kaybetmiştik savaşı.

Aslında savaşı, her iki tarafın da savaştığı taraf kazanmıştı yine.
Bizler ölmüş, yaralanmış, kaçmış, yıkılmış, bitmiştik.
Ama savaştıklarımız! her türlü ekonomik ve siyasi ad altında kalelerini güçlendirdiler, toplum aşı yaptılar, sömürülerini ve dirençlerini artırdılar, hatta kendi savunucuları koruyuculuklarını da bize yaptırıyorlar şimdi.

İşte sen! koyu bir liberalizim, globaleşme, özelleşme savunucusu oldun çıktın. Kimleri savunuyorsun. Hangi tarafa geçtin böyle?

Tüm bunları savunurken rekabet, verimlilik, ucuz fiyat, vs, vs, gibi gerekçelerin arkasına sığınıyorsun.
Savunduklarının sonunda gerçek kazananı kim acaba?
Bugün hangi gerekçeyle olursa olsun bu dediklerinden gerçek çıkar sağlayanlar kim?

Hani insanımız için savaşıyorduk? Hatta tüm dünya ezilenleri içindi savaşımız! Hani çağa ferman yollamıştık!
Şimdi savundukların insanların sömürülmesini katmerleştiren şeyler değil mi? Dikkatli bir bak sağa sola!

Başına on tane silah dayasalar bu savunduğun şeylerin tek kelimesini söyletebilirler miydi sana 30 yıl önce...

Bin kez melul olsak da, bu sevda yolundayız;
Ölmeye hakkımız yok yaşamak zorundayız.

Sağlıklar diliyorum.

Sevgili arkadaşlar,
“Akıllı insan deneyimlerinden ders alan, daha akıllı insan ise, başkalarının deneyimlerinden de ders alabilendir!”

Ne umut kırmak isterim nede ukalalık yapmak isterim.
Ama bizim dönem idealist gençliğinin durumunu da sizlerle paylaşmak isterim.
25 yıl önce kendini sadece ve sadece ideallerine adamış biz gençler, daha mı şanslıydık şimdikilere göre bilemiyorum.
Kazandığımız paralar ideallerimizi mi yok etti yoksa?

Önce, Dünyayı değiştirmek istedik, çağa ferman yolladık,
Ülkemizi değiştirmek istedik, yıldızlara tekme salladık.

Baktık bunlar olmuyor, şehrimizi, okulumuzu; değiştirmek, düzeltmek istedik,
Lakin ne dünya, ne düzen, ne ülkem değişti, ama bizim dünyamız sallandı!

Ben şimdi odamı düzeltmekle meşgulüm.:)
Ölmeye hakkımız yok! yaşamak zorundayız diyorum yine de..

Kalın sağlıcakla.

ama artık benden geçmiş,şimdi bu utkuya ve ateşe sahip bir genç görüyorum:badman.ve bu yüzden ona böyle destek veriyorum...

neyi değiştirdin sevgili mim,bu güne kadar?neyin peşinden koştun?bir tas aşım dertsiz başım felsefesimi?öylesine gelip geçenlerdensin demek dünyadan.işte bu kabul edemediğim bir şey...kusura bakmayın,ama bana güzel bir eş,iyi maaşlı bir iş,dostlar yetmez,hatta bunları istemem bile.ben güç isterim,ve bu gücü elde etmek için çalışırım,gece-gündüz.aramızdaki fark bu işte

Daha önce tartışmıştık bu konuyu. Sen doğmadan önce kötüadam.

100 YTL kirli pis buruşuk halde mi daha değerlidir yoksa gıcır gıcır ve çok kaliteli bir cüzdanın içinde mi?

Mazrufu es geçip zarfla uğrşıyorsun genç adam. Dikkat et, kendine yazık edersin.