Tartışmaya katıl

Amerikadaki Woods Hole Osinografi Enstitusunde bir deney yapilmis. Bir akvaryumu camla ortadan ikiye bolmusler. Olmus iki akvaryum. Peki ya sonra? Sonra bir tarafa yirtici
barrakuda baligini koymuslar, diger tarafa da gariban dubar baligini yerlestirmisler. Bu arada hemen
belirtelim, barrakuda bizim denizlerimizde pek sik rastlanan bir cins degil. Daha ziyade okyanuslarda yasiyor. Bence kopek baligindan daha tehlikeli. Nedenine gelince, insani bir lokmada
yutmuyor, kucuk kucuk lokmalar halinde tadina vararak yiyor. Tam bir 'gurme' anlayacaginiz.
Neyse, konuyu dagitmayalim, dubari goren barrakuda agzinin sulari akarak o yone dogru hamle yapmis. Tabii kafayi aynen cama vurmus. Birkac denemede daha bulunan barrakuda kafayi gozu
dagitmis. Ne yaptiysa dubara ulasip afiyetle yiyememis. Sonunda bakmis ki bu is olmayacak, ava
gittikce avlanacak, birakmis macerayi. Arastirmacilar daha sonra aradaki cam engeli ortadan kaldirmislar. Bizim barrakuda engel kalktigi halde dubara hic saldirmamis.
Bu hadiseden sonra barrakuda sinirlarini ogrenmis ve haddini bilmis.
Aslinda kendimizi arastirmada kullanilan barrakuda baligina benzetebiliriz.
Bir seye karar veririz, istahimiz kabarir ve onu elde etmek isteriz. Ilk denemelerimzde basarisiz olabiliriz. Belki daha sonraki denemelerde de...
Ama bir gun o arzuladigimiz seye ulasacak gucumuz ve imkanimiz oldugu halde ve belki engeller de ortadan kalktiginda, sadece umutlarimizi yitirdigimiz ve hayal kirikligina ugradigimiz icin vazgeceriz. Ne kotu degil mi?
Kucuk bir cocukken bize cok kotu resim yaptigimiz, asla ressam olamayacagimiz soylenir belki. Resim
yapmayi sevdigimiz halde bu sevdadan vazgeceriz.

Ya da sarki soylemeyi denesek sesimizin ne kadar bet oldugundan soz eder,
umutlarimizi kirar bazilari... Boylece sinirlanir kaliriz.

Ben resim yapamam, sarki soyleyemem, basket atamam, iyi yuzemem, kibar olamam, guzel konusamam, romantik olamam diye dusunuruz. Tipki o barrakuda gibi oluruz yani.
Gelin simdi bunu degistirelim! Aradaki cam kalkti belki de...

Merhabalar,
Akın bey, Aslında öğrendiklerimizi unutmayı pek beceremiyoruz ama elimizdeki cep telefonunu, kullandığımız arabayı veya evimizdeki eşyaları değiştirmeyi çok iyi beceriyoruz.
Günlük olarak yediğimiz taze meyve, sebze veya yemekleri acaba bayat olarak yemeyi kim sever ki? Nasıl ki bayat yediğimiz yemek vücut organizmamızda bir takım rahatsızlıklar meydana getiriyorsa, eski ve güncellenmeyen bilgide bizde ve içinde bulunduğumuz organizasyonda çeşitli rahatsızlıklar meydana getirmektedir.
Halbuki teknolojideki hızlı değişimler nedeniyle bilgi günümüzde çok çabuk olarak değişebilmektedir. Bilgisini yenilemeyen bir Üniversite mezununun diploması beş yıl sonra geçerliliğini yitirmektedir.
İçinde bulunduğumuz bilgi çağında öğrendiklerimizi unutmak ile ilgili çok doğru tesbitlerinize derlediğim bir kaç anlamlı söz ile de ben katkı sağlamak ve forum üyeleriyle paylaşmak istiyorum.
********************************************
“Sürekli başarılı olmak istiyorsak, öğrenmeyi öğrenmek, öğrendiklerimizi uygulamak ve yeni öğrendiklerimizle, uygulamaları değiştirerek yenilemek zorundayız.”
Harward Business Review
*********************************************
“21. Yüzyılın cahili, okuma yazma bilmeyen değil, ÖĞRENEMEYEN, eskiden öğrendiklerinden gerektiğinde vazgeçemeyen ve YENİDEN ÖĞRENEMEYEN olacaktır. Alwin Toffler
*********************************************
“Bilgi toplumunun gereği, bu toplum içindeki bütün üyelerin öğrenmeyi öğrenmeleridir. Bilgi, doğası gereği hızlı değişmektedir. Bilgi toplumu üyeleri, sürekli olarak eskimiş duruma düşme riski ile karşı karşıyadırlar.
Bu nedenle bilgi toplumu, öğrenmenin sürekli olduğu kurumlara ihtiyaç duyar. Bilgi toplumuna geçiş, öğrenmeye geçişi gerekli kılmaktadır. Yeni teknolojiler de, bu değişikliği destekler nitelikte, bir öğretme teknolojisi olmaktan çok, bir öğrenme teknolojisidir.”
Peter Drucker
*********************************************
“Bilgi, markette satılan bir kutu pastörize süte benzer. Süt kutusunun üzerinde mühürlenmiş bir raf ömrü vardır. Üniversite diplomanızın raf ömrü, iki yıldan azdır. Eğer bildiğiniz her şeyi bu süre içinde yenilemiyorsanız, aynen marketten aldığınız süt gibi, kariyerinizde kokuşur.”
L. Rose
*********************************************
“Gelecek ihtiyacı olan şeyleri yapabilmek için, neyi öğrenmesi gerektiğini bilenlerindir.
Denis Waitley
*********************************************
“Mevcut bilgileri doğrultusunda hareket eden yöneticiler, işletmenin başarısı için potansiyel bir tehdit unsuru oluşturmaktadır. Yöneticilerin, geleceğin geçerli iş prensibinin, bilmemek olduğunu kabul etmeleri gerekmektedir. Gelecek, yalnızca, bu 180 derecelik entelektüel virajı alarak, önemli olanın sürekli araştırma ve öğrenmeyle yeni yöntemler geliştirmek olduğunu anlayan ve benimseyen yöneticilerin olacaktır.”
Michel Crozier
*********************************************
“Bilginin sürekli ve hızlı biçimde yenilendiği günümüzde, işletmelerin, yalnızca birkaç üst düzey yöneticinin yetenek ve yetkinlikleriyle yönetilmesi artık mümkün değildir. Bu nedenle, salt bilgi sahibi olmak, çağa ayak uydurmak için artık yeterli değildir. Geleceğin hergün daha belirsiz hale geldiği bir ortamda, dün geçerli olan bilgi ve deneyim, bir gün sonra eskiyebilmektedir. 21. Yüzyılın işletmeleri, bu gerçeği kabul etmeli ve çalışanlarının tamamının katılımı ile bir sürekli öğrenme ve yeni davranışlar geliştirme sistemi kurmalıdırlar.”
Michel Crozier
*********************************************

ÜNAL SAVAŞ
ERDEMİR

MERHABA,

Sanırım herşey kafamızdaki paradigmalara savaş ilan etmemize bağlı. Birşeyleri değiştirmek zorundayız. Hem de kökünden değiştirmek zorundayız.

Jack Welch " Mükemmel fikir, o kadar aykırı olmalı ki en sakin insanı bile yerinden hoplatabilmeli" diyor. Hakikaten öyle.

Yine Peter SENGE: "Gördüklerimizi tanımlamayız, tanımlayabildiklerimizi görürüz" diyor. Acaba sizce Senge bize hangi mesajı veriyor? Kuşkusuz insan ve doğasını tanımlıyor. Biz kuşkusuz "öğrenmeyi öğrenme" konusunda oldukça başarılıyız ama sanırım öğrendiklerimiz unutma konusunda aynı başarıları gösteremiyoruz. Belki de bu yüzyıl öğrendiklerini daha çabuk unutabilmeyi öğrenenlerin yüzyılı olacak ne dersiniz?!!!

Düşünmeye değer!!!!

AKIN ARSLAN