Tartışmaya katıl

Dunyaca unlu sihirbaz Hudini'yi duymayan yoktur sanirim. Bundan tam 82 sene once 52 yasinda hayata veda etmis, ama bugun halen konusuluyor. Bunlardan en anlamlisini okudum az once. Cikarilabilecek o kadar cok ders varki, sitedeki arkadaslarimla paylasmadan edemiyecegim. Dileyen asagidaki linkten sayfasindada okuyabilir.

http://www.ogretmenlerforumu.com/her_telden/harry_houdini-t10087.0.html

HARRY HOUDINI :
Herkes ünlü sihirbaz Harry Houdini'nin adını duymuştur. Yanına hiçbir gereç almadan, yalnızca giysileriyle girdiği herhangi bir hapishaneden bir saatten önce kurtulacağını iddia eder ve bununla övünürdü İngiliz Adalar'ındaki küçük bir kasaba Houdini'yi davet etti. Houdini kasabanın yeni hapishanesine geldiğinde, hapishanedeki bir hücreye yerleştirildi. Heyecan doruktaydı. Kapılar kapandığında hiç kimse onun o hücreden çıkabileceğine inanmıyordu. Houdini'nin kemerinde yirmibeş santimlik bir çelik parçası vardı ve bütün kilitleri onunla açardı. Otuzuncu dakikanın sonunda, yüzündeki kendine güven ifadesi yok olmuştu. Bir saat dolduğunda artık ter dökmeye başlamıştı. İkinci saatin sonunda kapının üzerine yığıldı ve kapı o anda kendiliğinden açıldı. Kapıyı kilitlememişlerdi. Kapı yalnızca Houdini'nin kafasında kilitliydi. Biraz itse açılacaktı kapı, ama kapının kilitli olduğunu düşündüğü için bunu denemedi bile.Sans kapıları da aynen böyledir. Kilitli olduklarını düşünüp, açmayı denemeyiz bile. Fakat bazen yapmanız gereken tek şey, şöyle hafifçe dokunuvermektir kapıya... Karşımıza öyle kapılar çıkıyorki bazen dünyanın koşuşturmacasından bu kapıların kilitlimi yoksa açık mı olduğuna bakmak aklımızdan bile geçmiyor... Bence biraz daha dikkat biraz daha kendimize vakit ayırabilsek ... Hayatımızda büyük küçük bir çok sorunlarımız var. Aslında bunları büyük küçük yapanda bizleriz. Her sorun kendi içinde bir çözümle gelir. Aslında sorun zamanla ilgili, sorunlarla boğuşurken hayatı unutuyoruz. Sevmeyi, sevilmeyi, değer vermeyi gülmeyi, ve hayatımızda değişiklikler istiyoruz, istiyoruz da sadece bekliyoruz…

Demokrasinin bize sundugu her avantaj cercevesinde, kapilari en azindan zorlayacak medeni cesaretimizi toplamaya bakiyor hersey. Gerisi gelecektir.
Medeni cesaret kendi gücümüze ve sevgi olduğumuza, değerli olduğumuza inanmak demektir. Bu çok önemli ve doğru cümledir. Dİkkatinizi çekerim.

Sevgili goldenist, ne kadar hakli yazmis. Hersey kendi ic dunyamizda, bizleri biryerlere hapis etmeyi basarip, bizleri sindirmis sisteme karsi cikmak kadar kolay aslinda. Isyan demiyorum tabiiki. Demokrasinin bize sundugu her avantaj cercevesinde, kapilari en azindan zorlayacak medeni cesaretimizi toplamaya bakiyor hersey. Gerisi gelecektir. Bir sihirbazin acamadigi kapi yoksa, bakin aslinda sihirin tanimini yapayim, gerisini siz yorumlayin:
NE SIHIRDIR NE KERAMET, EL CABUKLUGU BIR MARIFET !

Haklısınız. Aslında biz hayatı çok zorluyoruz. Çoğu zaman akışına bırakmak ve yapabileceğimize ve karşımıza çıkan bir kapı ise açabileceğimize inanmak, inanmayı seçmek gerekir sadece.
Ama olmayacağa dış dünyada o kadar çok alıştırılmışız, çevremizdeki insanların korkularıyla, dış dünyanın sesiyle bir şeyler yapmaya o kadar alışmışız ki aralık kapıları bile zorlamaya gücümüz ve cesaretimiz kalmıyor. Biz kendimize yeterliyiz.. :D