Tartışmaya katıl

Arkadaşlar,
Burada özel sektörde çalışanların durumunu masaya yatırmak istiyorum. Ben on yıldır özel sektörde çalışmaktayım. Bu on yılımda o kadar şeyler değiştiki anlatamam. Asgari ücretle başladığım şirkette dörtane ikramiyemiz vardı. Bayramlarda gıda yardımı vardı. Yakacak yardımı ve eğitim yardımı vardı. Altı ayda bir yüzde otuz zammımız vardı, ayrıca sekiz saat üzerinde çalışır ailemize ayıracak zamanımız olurdu. Şimdi ne kaldı derseniz, açıklayayım asgari ücretten başka hiç bir şey kalmadı.

Maalesef kardes yasadigimiz kosullar iyice olgunlasti,pekisti pek de degisecege benzemiyor, basindan beri anlatmak istedigimiz olaya da cok sahane bir ornekle sizde katkida bulunmussunuz, tesekkur ediyorum size ben. Insallah sizin icin en kisa zamanda iyi dileklerimiz tecelli eder.

Saygilarimla

Merhaba,
Aradan 10-15 yıl geçen zaman için ben de birkaç şey yazmak istedim.
Sene 1995-1996: Sadece babamın maaşıyla hem üniversite okuyup, hem de bankada bir miktar birikim vardı aileye ait..onunla güvenle gidiyordu hayat. Enflasyon ise %100-%120 ler arasında.
1998-2000: Eğitim aldığım konuda birkac sene -o da dönemlik- çalıştıktan sonra baktım tekniker olarak para kazanmak hayal, daha ilgi duyduğum bilişim sektörüne, elimdeki birikimlerimi de sertifikalara yatırarak girdim. Bu sayede özel sektörde bir iş de buldum. Erdal.44 ' ün yukarıda belirttiği başlangıç şartlarıyla. Özel sağlık sigortası bile yapılmıştı. İşe başladıktan 1 sene sonra 2001 krizi patladı.. aynı sene içerisinde maaş düzenlemeleri bir yıla düştü; aynı yıl sonunda da %"0" maaş zammı. Şirket ise aldı başını gitti; büyüyüp plazanın 2 katını daha kiraladı. Olacak gibi değildi; 4 kişinin işini 2 kişiye yaptırmaya çalışıyorlardı. Çalışma şartları ise "işine gelirse; istersen istifa edip gidersin" e gelmişti koskoca kurumsal firmada. Sonunda askerlik nedeniyle çıkışı aldım.

Ama tecil edip bir is kurdum; bahsedilen vergiler ve "dürüst" çalışma çabalarım iflas olarak bana geri döndü. Yanı başımda ruhsatsız çalışan parasını katlarken ben sürekli denetime tutuldum, şu-bu eksikler var denildi tamamladım. O vergi-Bu stopaj-öbürü yeni çıkan vergi denerek ceplerim hortumlandı. Borçlarımı bile kapatamadan devlet babaya vergilerimizle 1 - 2 yıl hizmet ettik.. Daha öz babamıza hayrımız dokunamadan..
Sonra askerliği aradan çıkarıp bir yıl kadar da işsizler ordusunda görev alıp iyi kötü bir işe girip çalışmaya başladım. Enflasyon ise %10 bile değil. Yine 1 sene geçmeden kriz patladı. Bana mı hep denk gelir?! Tabi ki yine yüz binlerce kişiye denk gelmişti..

Şimdi mi? Her gün "ya sabır" ile gün ağarmadan kalkıp, verilen 3 kuruş zam ile çalışmaya devam ediyor ve büyük kredi kartı borçlarım için bir yandan kart taksitlerini takla attırmaca oynatırken bir yandan da çıkış yolu arayıp "ne yapmalı" sorusuna cevap arıyorum internet sitelerinde araştırma yaparak, iş aralarında..

Çalışma koşullarına göre düşük ücretlerle, üzerimizden büyük paralar kazanıldığının farkındayım. Şimdilerde ise şans eseri kulak misafiri olduğum kadarıyla tarihlerinin en iyi bilançosuna sahipler. Jeep' ler son model çekildi garajlara. Şimdilerde yeni zammı (!) bekliyoruz; hesaba yatınca maaşlar, zam miktarını göreceğiz. Neyse.. Koniks forumlarında durumları ve düşünceleri bana yabancı gelmeyen birçok insan var; ve bunları okuyup da yorum yazmadan geçen yüzlerce ve hatta binlerce insan olduğunu tahmin ediyorum. Ben uzun zamandır takip etmeme rağmen ilk kez bir foruma yazı yazıyorum. Ülkemizde milyonların bunu yaşadığını bilmek beni üzüyor.. Nafile. Piyasanın durumundan faydalanan aç gözlü işverenler ve bilinçsiz/çaresiz işçiler.

Kaptan ve tayfa “geminin yüzmesi”, bir başka deyişle “geminin batmaması” başta olmak üzere tüm hareketlerinde bir bütün olmak durumundadır ve sorumlulukları vardır. Ama içinde hareket ettiğimiz geminin kapitalist düzeni, Tayfa ile çalışmak yerine daha da ucuza mâl edebileceği FORSA(*) düzenine geçmeyi planlamakta görünüyor. Bu da Vahşi Kapitalizm' in artık ağzından köpükler saçtığını göstermektedir. Özellikle de "Kriz" olarak değerlendirilen (!) zamanlarda.

Selam ve saygılarımla.

(*) Eskiden gemilerde kürek çekerek ömür tüketen ve kaçmamaları için küreklere zincirle bağlanan kölelere ve mahkumlara denir.

Durum simdide degismemistir ben pek sanmiyorum iyiye dogru degistigini, muhtemelen cok daha kotu olmustur, ozel sektor en kotusu cok sansli degilseniz eger bir miktar para almaniz imkansiz, hele ki yasiniz biraz biraz gecmeye basladi mi o zaman daha da kotu cunku isveren sana yuksek verecegine senden genc olana daha az verip isini o sekilde yurutuyor emin olun buna.

Bir de maasiniz gorece yuksek olabilir ama ssk niz asgari ucreten yatiriliyor hala, emekli olunca da sefalete daha cok devam ediyorsunuz, daha yazilacak cok konu varda buralar yazmaya yetmez.

İki şey olmuş olabilir ya canına tak edip zengin olmuştur ya da hiç değilse asgari ücretim vardı artık oda yok diye yazmak üzeredir.

aradan neredeyse 2 yıl geçmış ama çok ılgınç konuydu bu. şu anda durumlar krız yüzünden dahada berbat olmalı.

A işveren bizi semeri koymüş yanliş anlaman ha bende dahıl adamlar kendileri nekadar işci kazıklarım dıye onu düşünüyor vede kuralı bizde uygularlar kendilerıne kural veya oyle bişey var mi napalım semeri taşiyoz ustumuze de binenler belli bizde calişyoz eve ekmek ***ürlim diye 2003 den beri calişyoz gene sıfır gene sıfır işveren düşünce si ne ahmet olmasa mehmet olur o lmasa başkası olur bizde aliş kanizya vede bide potrona yalakalık olsun diye köşturuz o gitsın arkasında ana avrat küfürde ederiz biz boyle insanız ve yuz yuze geldimizde konüşa mayız biz oyleyız arkdaşlar

Bir iş olunca haliyle işveren ve çalışanın olması çok normal geliyor insana. Ancak işveren işçiyi 2.-3. sınıf bir varlık gibi gördüğünde problem başlıyor. Herkes kendisine nasıl davranılmasını istiyorsa daha iyisini başkalarına davranmalıdır. Herkesin iş veren olması mümkün değil, bazı insanların yapısı itibari ile bağımlı olarak çalışması gerekir. Herkez kendi işini yapamayacağı içinda işçiyede ihtiyaç vardır. Önemli olan onun insan gibi yaşayacak imkanların verilmesidir. İşverende düşman değildir, zalim olmadığı sürece. İnsanlar birbirlerine dostça davranmalıdırlar. işçi ve işverenler arasında çok farklı tipler vardır gönül isterki hepside iyi niyetli olsun. Allah zalimlerin eline düşürmesin namerte muhtaç eylemesin. İmkan ve yeteneği olanın kendi işini kurması çok güzel bir durum. Tüm arkadaşların iyi bir iş yeri olması dileğiyle.

ßence ßunu Kasıtlı Yapıyorlar İnsanları ßorç Altına Sokarak İş Sahibi Yapmak Niyetleri Ama Anladığım Kadarı İle İnsanlarımız Hep Olumsuz Yönlerini Düşünüyorlar.Sonuçta ßen Şu Anda Eğerki ßöyle Sorunlar Yaşamasaydım Eminimki Girişimcilik Gibi ßir Fikire Sahip Olmayacaktım.ßence En Mantıklısı Şu Anda ßir Şekilde Maddi Gelir Kredi v.s Edinerek Kendi İşinizin Sahibi Olmak..

Tabiiki Herkes Bunu Yapamaz Yapacak Durumu Olmayan Milyonlarca İnsanımız Var Onlar İçinde Söyleyebileceğim Tek Şey Allah Yardımcıları Olsun...

ama yine de en güzeli maaşlı çalışmak, mümkünse devlet memuru olmak.

büyük patronlarında keyfi tıkırında ama KOBİ ve Esnafın durumu tam rezalet, bırak maaş almayı, her ay cepten yiyoruz, ben böyle berbat bir olay görmedim, izmir de dükkanların yarısı kiralık ve tutan yok, açık kalanlarda kapanmamak için direniyor, ama nereye kadar?

Arkadaşlar son beş yıldır,ülkemizde iş konusunda acayip bir belirsizlik var.İşverenler ve işçiler çıldırma noktasına geldiler.Kimi fabrikasını acilen satılığa çıkarıyor,kimisi işçilerini azaltma yoluna gidiyor.Buda olmuyor,Türkiyeden kaçarak başka ülkelere yatırımını kaydırıyor.İşsizlik almış başını gidiyor.İşverenler mutsuz,işçiler umutsuz bir tablo çıkıyor karşımıza.Bu ülke insanımıza yazık oluyor.Ne sanayi toplumu olabildik nede tarım toplumu.İki arada bir derede kaldık.Helede bu ülkede birde işçisen yandın bittin kavroldun.Bir kısımın çocukları ekmek bulamazken bir kısımın çocukları televiyon karşısına çıkıp,çılgın partiler düzenleyerek para var huzur yok diyecek kadar çılgınlaşabiliyor.Artık biz çalışanların işi allaha kaldı.Allah sonumuzu hayr eylesin.

Erdal Arkadaşım eskiden yardımlaşma vardı inanç vardı Ahlak anlayışı farklıydı patronlar lüks içinde ya şamazlardı beraber yemek yerlerdi ama şimdiki patronlar gençler eski patronlar maalesef rahmetli oldular şimdi gençlik amerikan kültürüyle yetişen saygısız inançsız sadece kendini düşünen rabbena hep bana mantığıyla hareket eden genç patron kuşağı var.Burdan Senin sayende bu yazıyı okuyan genç patronlara seslenmek istiyorum Şunu asla unutmayın saygıyı inancı kul hakkı yememeyi işçi parasını daha teri kurumadan ödemeyi asla unutmayın.Sizler Büyük Önder Atatürk'ün Türkiyeyi emanet ettiği gençlersiniz ve unutmayın elemanlarınız sayesinde para kazanıyorsunuz elemanlarınızı rahat ettirmek sizin 1.derecede göreviniz.
hem işverenlere hemde çalışanlara iyi çalışmalar diliyorum

gerçektende erdal arkadaşımızın dediği gibi özel sektörde çalışmak zor her türlü fedakarlığı yapmaktan kaçınmassaın işini en iyi şekilde yaparsın ama yine yöneticelerin gözünde düşüksündür sana değer verilemez yani arkadaşlar değmiyo gerçekten insanlar emeğinin karşılığnı alamıyor

:( bu asgari ücreti belirleyenler, o parayla 1 hafta yaşayabilirler mi acaba?